1
梁書卷第三十五列傳第二十九
(No translation available)
2
蕭子恪弟子範子顯子雲
(No translation available)
3
子恪與弟子範等,嘗因事入謝,高祖在文德殿引見之,從容謂曰:「我欲與卿兄弟有言。 夫天下之寶,本是公器,非可力得。 苟無期運,雖有項籍之力,終亦敗亡。 所以班彪《王命論》云:『所求不過一金,然終轉死溝壑』。 卿不應不讀此書。 宋孝武爲性猜忌,兄弟粗有令名者,無不因事鴆毒,所遺唯有景和。 至於朝臣之中,或疑有天命而致害者,枉濫相繼,然而或疑有天命而不能害者,或不知有天命而不疑者,于時雖疑卿祖,而無如之何。 此是疑而不得。 又有不疑者,如宋明帝本爲庸常被免,豈疑而得全? 又復我于時已年二歲,彼豈知我應有今日? 當知有天命者,非人所害,害亦不能得。 我初平建康城,朝廷內外皆勸我云:『時代革異,物心須一,宜行處分。 』我于時依此而行,誰謂不可! 我政言江左以來,代謝必相誅戮,此是傷於和氣,所以國祚例不靈長。 所謂『殷鑒不遠,在夏後之世』。 此是一義。 二者,齊梁雖曰革代,義異往時。 我與卿兄弟雖復絕服二世,宗屬未遠。 卿勿言兄弟是親,人家兄弟自有周旋者,有不周旋者,況五服之屬邪? 齊業之初,亦是甘苦共嘗,腹心在我。 卿兄弟年少,理當不悉。 我與卿兄弟,便是情同一家,豈當都不念此,作行路事。 此是二義。 我有今日,非是本意所求。 且建武屠滅卿門,致卿兄弟塗炭。 我起義兵,非惟自雪門恥,亦是爲卿兄弟報仇。 卿若能在建武、永元之世,撥亂反正,我雖起樊、鄧,豈得不釋戈推奉; 其雖欲不已,亦是師出無名。 我今爲卿報仇,且時代革異,望卿兄弟盡節報我耳。 且我自藉喪亂,代明帝家天下耳,不取卿家天下。 昔劉子輿自稱成帝子,光武言『假使成帝更生,天下亦不復可得,況子輿乎』。 梁初,人勸我相誅滅者,我答之猶如向孝武時事:彼若苟有天命,非我所能殺; 若其無期運,何忽行此,政足示無度量。 曹志親是魏武帝孫,陳思之子,事晉武能爲晉室忠臣,此卽卿事例。 卿是宗室,情義異佗,方坦然相期,卿無復懷自外之意。 小待,自當知我寸心。 」又文獻王時,內齋直帳閹人趙叔祖,天監初,入爲臺齋帥,在壽光省,高祖呼叔祖曰:「我本識汝在北第,以汝舊人,故每驅使。 汝比見北第諸郎不? 」叔祖奉答云:「比多在直,出外甚疏,假使暫出,亦不能得往。 」高祖曰:「若見北第諸郎,道我此意:我今日雖是革代,情同一家; 但今磐石未立,所以未得用諸郎者,非惟在我未宜,亦是欲使諸郎得安耳。 但閉門高枕,後自當見我心。 」叔祖卽出外具宣敕語。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
4
子恪尋出爲永嘉太守。 還除光祿卿,秘書監。 出爲明威將軍、零陵太守。 十七年,入爲散騎常侍、輔國將軍。 普通元年,遷宗正卿。 三年,遷都官尚書。 四年,轉吏部。 六年,遷太子詹事。 大通二年,出爲寧遠將軍、吳郡太守。 三年,卒于郡舍,時年五十二。 詔贈侍中、中書令。 諡曰恭。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
5
子恪兄弟十六人,並仕梁。 有文學者,子恪、子質、子顯、子雲、子暉五人。 子恪嘗謂所親曰:「文史之事,諸弟備之矣,不煩吾復牽率,但退食自公,無過足矣。 」子恪少亦涉學,頗屬文,隨棄其本,故不傳文集。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
6
子瑳,亦知名太清中,官至吏部郎,避亂東陽,後爲盜所害。
(No translation available)
7
子範字景則,子恪第六弟也。 齊永明十年,封祁陽縣侯,拜太子洗馬。 天監初,降爵爲子,除後軍記室參軍,復爲太子洗馬,俄遷司徒主簿,丁所生母憂去職。 子範有孝性,居喪以毀聞。 服闋,又爲司徒主簿,累遷丹陽尹丞,太子中舍人。 出爲建安太守,還除大司馬南平王戶曹屬,從事中郎。 王愛文學士,子範偏被恩遇,嘗曰:「此宗室奇才也。 」使制《千字文》,其辭甚美,王命記室蔡薳注釋之。 自是府中文筆,皆使草之。 王薨,子範遷宣惠諮議參軍,護軍臨賀王正德長史。 正德爲丹陽尹,復爲正德信威長史,領尹丞。 歷官十餘年,不出籓府,常以自慨,而諸弟並登顯列,意不能平,及是爲到府箋曰:「上籓首佐,於茲再忝,河南雌伏,自此重昇。 以老少異時,盛衰殊日,雖佩恩寵,還羞年鬢。 」子範少與弟子顯、子雲才名略相比,而風采容止不逮,故宦途有優劣。 每讀《漢書》,杜緩兄弟「五人至大官,唯中弟欽官不至而最知名」,常吟諷之,以況己也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
8
尋復爲宣惠武陵王司馬,不就,仍除中散大夫,遷光祿、廷尉卿。 出爲戎昭將軍、始興內史。 還除太中大夫,遷秘書監。 太宗卽位,召爲光祿大夫,加金章紫綬,以逼賊不拜。 其年葬簡皇后,使與張纘俱制哀策文,太宗覽讀之,曰:「今葬禮雖闕,此文猶不減於舊。 」尋遇疾卒,時年六十四。 賊平後,世祖追贈金紫光祿大夫。 諡曰文。 前後文集三十卷。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
9
二子滂、確,並少有文章。 太宗東宮時,嘗與邵陵王數諸蕭文士,滂、確亦預焉。 滂官至尚書殿中郎,中軍宣城王記室,先子範卒。 確,太清中歷官宣城王友,司徒右長史。 賊平後,赴江陵,因沒關西。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
10
子顯字景陽,子恪第八弟也。 幼聰慧,文獻王異之,愛過諸子。 七歲,封寧都縣侯。 永元末,以王子例拜給事中。 天監初,降爵爲子。 累遷安西外兵,仁威記室參軍,司徒主簿,太尉錄事。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
11
子顯偉容貌,身長八尺。 好學,工屬文。 嘗著《鴻序賦》,尚書令沈約見而稱曰:「可謂得明道之高致,蓋《幽通》之流也。 」又采衆家《後漢》,考正同異,爲一家之書。 又啟撰《齊史》,書成,表奏之,詔付秘閣。 累遷太子中舍人,建康令,邵陵王友,丹陽尹丞,中書郎,守宗正卿。 出爲臨川內史,還除黃門郎。 中大通二年,遷長兼侍中。 高祖雅愛子顯才,又嘉其容止吐納,每御筵侍坐,偏顧訪焉。 嘗從容謂子顯曰:「我造《通史》,此書若成,衆史可廢。 」子顯對曰:「仲尼贊《易》道,黜《八索》,述職方,除《九丘》,聖制符同,復在茲日。 」時以爲名對。 三年,以本官領國子博士。 高祖所制經義,未列學官,子顯在職,表置助教一人,生十人。 又啟撰高祖集,并《普通北伐記》。 其年遷國子祭酒,又加侍中,於學遞述高祖《五經義》。 五年,遷吏部尚書,侍中如故。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
12
子顯性凝簡,頗負其才氣。 及掌選,見九流賓客,不與交言,但舉扇一撝而已,衣冠竊恨之。 然太宗素重其爲人,在東宮時,每引與促宴。 子顯嘗起更衣,太宗謂坐客曰:「嘗聞異人間出,今日始知是蕭尚書。 」其見重如此。 大同三年,出爲仁威將軍、吳興太守,至郡未幾,卒,時年四十九。 詔曰:「仁威將軍、吳興太守子顯,神韻峻舉,宗中佳器。 分竹未久,奄到喪殞,惻愴于懷。 可贈侍中、中書令。 今便舉哀。 」及葬請諡,手詔「恃才傲物,宜諡曰驕」。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
13
子顯嘗爲《自序》,其略云:「余爲邵陵王友,忝還京師,遠思前比,卽楚之唐、宋,梁之嚴、鄒。 追尋平生,頗好辭藻,雖在名無成,求心已足。 若乃登高自極,臨水送歸,風動春朝,月明秋夜,早雁初鷪,開花落葉,有來斯應,每不能已也。 前世賈、傅、崔、馬、邯鄲、繆、路之徒,並以文章顯,所以屢上歌頌,自比古人。 天監十六年,始預九日朝宴,稠人廣坐,獨受旨云:『今雲物甚美,卿得不斐然賦詩。 』詩旣成,又降帝旨曰:『可謂才子。 』餘退謂人曰:『一顧之恩,非望而至。 遂方賈誼何如哉? 未易當也。 』每有制作,特寡思功,須其自來,不以力構。 少來所爲詩賦,則《鴻序》一作,體兼衆制,文備多方,頗爲好事所傳,故虛聲易遠。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
14
子顯所著《後漢書》一百卷,《齊書》六十卷,《普通北伐記》五卷,《貴儉傳》三十卷,文集二十卷。
(No translation available)
15
二子序、愷,並少知名。 序,太清中歷官太子家令,中庶子,並掌管記。 及亂,於城內卒。 愷,初爲國子生,對策高第,州又舉秀才。 起家秘書郎,遷太子中舍人,王府主簿,太子洗馬,父憂去職。 服闋,復除太子洗馬,遷中舍人,並掌管記。 累遷宣城王文學,中書郎,太子家令,又掌管記。 愷才學譽望,時論以方其父,太宗在東宮,早引接之。 時中庶子謝嘏出守建安,於宣猷堂宴餞,並召時才賦詩,同用十五劇韻,愷詩先就,其辭又美。 太宗與湘東王令曰:「王筠本自舊手,後進有蕭愷可稱,信爲才子。 」先是時太學博士顧野王奉令撰《玉篇》,太宗嫌其書詳略未當,以愷博學,於文字尤善,使更與學士刪改。 遷中庶子,未拜,徙爲吏部郎。 太清二年,遷御史中丞。 頃之,侯景寇亂,愷於城內遷侍中,尋卒官,時年四十四。 文集並亡逸。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
16
子雲字景喬,子恪第九弟也。 年十二,齊建武四年,封新浦縣侯,自製拜章,便有文采。 天監初,降爵爲子。 旣長勤學,以晉代竟無全書,弱冠便留心撰著,至年二十六,書成,表奏之,詔付秘閣。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
17
梁初,郊廟未革牲牷,樂辭皆沈約撰,至是承用,子雲始建言宜改。 啟曰:「伏惟聖敬率由,尊嚴郊廟,得西鄰之心,知周、孔之跡,載革牢俎,德通神明,黍稷蘋藻,竭誠嚴配,經國制度,方懸日月,垂訓百王,於是乎在。 臣比兼職齋官,見伶人所歌,猶用未革牲前曲。 圜丘視燎,尚言『式備牲牷』; 北郊《諴雅》,亦奏『牲雲孔備』; 清廟登歌,而稱『我牲以潔』; 三朝食舉,猶詠『朱尾碧鱗』。 聲被鼓鐘,未符盛制。 臣職司儒訓,意以爲疑,未審應改定樂辭以不? 」敕答曰:「此是主者守株,宜急改也。 」仍使子雲撰定。 敕曰:「郊廟歌辭,應須典誥大語,不得雜用子史文章淺言; 而沈約所撰,亦多舛謬。 」子雲答敕曰:「殷薦朝饗,樂以雅名,理應正采《五經》,聖人成教。 而漢來此制,不全用經典; 約之所撰,彌復淺雜。 臣前所易約十曲,惟知牲牷旣革,宜改歌辭,而猶承例,不嫌流俗乖體。 旣奉令旨,始得發蒙。 臣夙本庸滯,昭然忽朗,謹依成旨,悉改約制。 惟用《五經》爲本,其次《爾雅》、《周易》、《尚書》、《大戴禮》,卽是經誥之流,愚意亦取兼用。 臣又尋唐、虞諸書,殷《頌》周《雅》,稱美是一,而復各述時事。 大梁革服,偃武修文,制禮作樂,義高三正; 而約撰歌辭,惟浸稱聖德之美,了不序皇朝製作事。 《雅》、《頌》前例,於體爲違。 伏以聖旨所定《樂論》,鐘律緯緒,文思深微,命世一出,方懸日月,不刊之典,禮樂之教,致治所成。 謹一二采綴,各隨事顯義,以明製作之美。 覃思累日,今始克就,謹以上呈。 」敕並施用。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
18
子雲善草隸書,爲世楷法。 自雲善效鐘元常、王逸少而微變字體。 答敕云:「臣昔不能拔賞,隨世所貴,規摹子敬,多歷年所。 年二十六,著《晉史》,至《二王列傳》,欲作論語草隸法,言不盡意,遂不能成,略指論飛白一勢而已。 十許年來,始見敕旨《論書》一卷,商略筆勢,洞澈字體; 又以逸少之不及元常,猶子敬之不及逸少。 自此研思,方悟隸式,始變子敬,全範元常。 逮爾以來,自覺功進。 」其書迹雅爲高祖所重,嘗論子雲書曰:「筆力勁駿,心手相應,巧逾杜度,美過崔寔,當與元常並驅爭先。 」其見賞如此。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
19
第二子特,字世達。 早知名,亦善草隸。 高祖嘗謂子雲曰:「子敬之書,不及逸少。 近見特跡,遂逼於卿。 」歷官著作佐郎,太子舍人,宣惠主簿,中軍記室。 出爲海鹽令,坐事免。 年二十五,先子雲卒。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
20
子暉字景光,子雲弟也。 少涉書史,亦有文才。 起家員外散騎侍郎,遷南中郎記室。 出爲臨安令。 性恬靜,寡嗜好,嘗預重雲殿聽制講《三慧經》,退爲《講賦》奏之,甚見稱賞。 遷安西武陵王諮議,帶新繁令,隨府轉儀同從事、驃騎長史,卒。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
21
陳吏部尚書姚察曰:昔魏藉兵威而革漢運,晉因宰輔乃移魏曆,異乎古之禪授,以德相傳,故抑前代宗枝,用絕民望。 然劉曄、曹志,猶顯於朝; 及宋遂爲廢姓。 而齊代,宋之戚屬,一皆殲焉。 其祚不長,抑亦由此。 有梁革命,弗取前規,故子恪兄弟及羣從,並隨才任職,通貴滿朝,不失於舊,豈惟魏幽晉顯而已哉。 君子以是知高祖之弘量,度越前代矣。 [1]
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
22
全文以中華書局、一九七三年五月版《梁書》爲本校。
(No translation available)