1
__TOC__
(No translation available)
2
序
(No translation available)
3
夫文以化成,惟聖之高義; 行而不遠,前史之格言。 是以溫洛禎圖,綠字元其丕業; 苑山靈篆,金簡成其帝載。 既而書契之道聿興,鐘石之文逾廣,移風俗于王化,崇孝敬于人倫,經緯乾坤,彌綸中外,故知文之時義大哉遠矣!
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
4
洎姬曆雲季,歌頌滋繁,荀宋之流,導源自遠,總金羈而齊騖,揚玉軑而並馳,言泉會於九流,交律詣於六變。 自時已降,軌躅同趨,西都賈馬,耀靈蛇于掌握,東漢班張,發雕龍於綈槧,俱標稱首,咸推雄伯。 逮乎當塗基命,文宗鬱起,三祖葉其高韻,七子分其麗則,《翰林》總其菁華,《典論》詳其澡絢,彬蔚之美,競爽當年。 獨彼陳王,思風遒舉,備乎典奧,懸諸日月。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
5
及金行纂極,文雅斯盛,張載擅銘山之美,陸機挺焚研之奇,潘夏連輝,頡頏名輩,並綜采繁縟,杼軸清英,窮廣內之青編,緝平臺之麗曲,嘉聲茂跡,陳諸別傳。 至於吉甫、太沖,江右之才傑; 曹毗、庾闡,中興之時秀。 信乃金相玉潤,林薈川沖,埒美前修,垂裕來葉。 今撰其鴻筆之彥,著之《文苑》云。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
6
應貞
(No translation available)
7
應貞,字吉甫,汝南南頓人,魏侍中璩之子也。 自漢至魏,世以文章顯,軒冕相襲,為郡盛族。 貞善談論,以才學稱。 夏侯玄有盛名,貞詣玄,玄甚重之。 舉高第,頻曆顯位。 武帝為撫軍大將軍,以為參軍。 及踐阼,遷給事中。 帝于華林園宴射,貞賦詩最美。 其辭曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
8
初置太子中庶子官,貞與護軍長史孔恂俱為之。 後遷散騎常侍,以儒學與太尉荀顗撰定新禮,未施行。 卒,文集行於世。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
9
弟純。 純子紹,永嘉中,至黃門郎,為東海王越所害。 純弟秀,秀子詹,自有傳。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
10
成公綏
(No translation available)
11
成公綏,字子安,東郡白馬人也。 幼而聰敏,博涉經傳。 性寡欲,不營資產,家貧歲饑,常晏如也。 少有俊才,詞賦甚麗,閑默自守,不求聞達。 時有孝烏,每集其廬舍,綏謂有反哺之德,以為祥禽,乃作賦美之,文多不載。 又以「賦者貴能分賦物理,敷演無方,天地之盛,可以致思矣。 曆觀古人未之有賦,豈獨以至麗無文,難以辭贊; 不然,何其闕哉? 」遂為《天地賦》曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
12
綏雅好音律,嘗當暑承風而嘯,泠然成曲,因為《嘯賦》曰:
(No translation available)
13
張華雅重綏,每見其文,歎伏以為絕倫,薦之太常,徵為博士。 曆秘書郎,轉丞,遷中書郎。 每與華受詔並為詩賦,又與賈充等參定法律。 卒,年四十三,所著詩賦雜筆十餘卷行於世。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
14
左思
(No translation available)
15
左思,字太沖,齊國臨淄人也。 其先齊之公族有左右公子,因為氏焉。 家世儒學。 父雍,起小吏,以能擢授殿中侍御史。 思小學鐘、胡書及鼓琴,並不成。 雍謂友人曰:「思所曉解,不及我少時。 」思遂感激勤學,兼善陰陽之術。 貌寢,口訥,而辭藻壯麗。 不好交遊,惟以閒居為事。 造《齊都賦》,一年乃成。 復欲賦三都,會妹芬入宮,移家京師,乃詣著作郎張載,訪岷邛之事。 遂構思十年,門庭籓溷,皆著筆紙,遇得一句,即便疏之。 自以所見不博,求為秘書郎。 及賦成,時人未之重。 思自以其作不謝班張,恐以人廢言,安定皇甫謐有高譽,思造而示之。 謐稱善,為其賦序。 張載為注《魏都》,劉逵注《吳》《蜀》而序之曰:「觀中古以來為賦者多矣,相如《子虛》擅名于前,班固《兩都》理勝其辭,張衡《二京》文過其意。 至若此賦,擬議數家,傅辭會義,抑多精緻,非夫研核者不能練其旨,非夫博物者不能統其異。 世咸貴遠而賤近,莫肯用心於明物。 斯文吾有異焉,故聊以餘思為其引詁,亦猶胡廣之於《官箴》,蔡邕之於《典引》也。 」陳留衛權又為思賦作《略解》,序曰:「余觀《三都》之賦,言不苟華,必經典要,品物殊類,稟之圖籍; 辭義瑰瑋,良可貴也。 有晉征士故太子中庶子安定皇甫謐,西州之逸士,耽籍樂道,高尚其事,覽斯文而慷慨,為之都序。 中書著作郎安平張載、中書郎濟南劉逵,並以經學洽博,才章美茂,咸皆悅玩,為之訓詁; 其山川土域,草木鳥獸,奇怪珍異,僉皆研精所由,紛散其義矣。 余嘉其文,不能默已,聊藉二子之遺忘,又為之《略解》,祗增煩重,覽者闕焉。 」自是之後,盛重于時,文多不載。 司空張華見而歎曰:「班張之流也。 使讀之者盡而有餘,久而更新。 」於是豪貴之家競相傳寫,洛陽為之紙貴。 初,陸機入洛,欲為此賦,聞思作之,撫掌而笑,與弟雲書曰:「此間有傖父,欲作《三都賦》,須其成,當以覆酒甕耳。 」及思賦出,機絕歎伏,以為不能加也,遂輟筆焉。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
16
秘書監賈謐請講《漢書》,謐誅,退居宜春裏,專意典籍。 齊王冏命為記室督,辭疾,不就。 及張方縱暴都邑,舉家適冀州。 數歲,以疾終。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
17
趙至
(No translation available)
18
趙至,字景真,代郡人也。 寓居洛陽。 緱氏令初到官,至年十三,與母同觀。 母曰:「汝先世本非微賤,世亂流離,遂為士伍耳。 爾後能如此不? 」至感母言,詣師受業。 聞父耕叱牛聲,投書而泣。 師怪問之,至曰:「我小未能榮養,使老父不免勤苦。 」師甚異之。 年十四,詣洛陽,遊太學,遇嵇康于學寫石經,徘徊視之,不能去,而請問姓名。 康曰:「年少何以問邪? 」曰:「觀君風器非常,所以問耳。 」康異而告之。 後乃亡到山陽,求康不得而還。 又將遠學,母禁之,至遂陽狂,走三五里,輒追得之。 年十六,遊鄴,復與康相遇,隨康還山陽,改名浚,字允元。 康每曰:「卿頭小而銳,童子白黑分明,有白起之風矣。 」及康卒,至詣魏興見太守張嗣宗,甚被優遇。 嗣宗遷江夏相,隨到溳川,欲因入吳,而嗣宗卒,乃向遼西而占戶焉。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
19
初,至與康兄子蕃友善,及將遠適,乃與蕃書敘離,並陳其志曰:
(No translation available)
20
至身長七尺四寸,論議精辯,有從橫才氣。 遼西舉郡計吏,到洛,與父相遇。 時母已亡,父欲令其宦立,弗之告,仍戒以不歸,至乃還遼西。 幽州三辟部從事,斷九獄,見稱精審。 太康中,以良吏赴洛,方知母亡。 初,至自恥士伍,欲以宦學立名,期於榮養。 既而其志不就,號憤慟哭,歐血而卒,時年三十七。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
21
鄒湛
(No translation available)
22
鄒湛,字潤甫,南陽新野人也。 父軌,魏左將軍。 湛少以才學知名,仕魏曆通事郎、太學博士。 泰始初,轉尚書郎、廷尉平、征南從事中郎,深為羊祜所器重。 入為太子中庶子。 太康中,拜散騎常侍,出補渤海太守,轉太傅楊駿長史,遷侍中。 駿誅,以僚佐免官。 尋起為散騎常侍、國子祭酒,轉少府。 元康末卒,所著詩及論事議二十五首,為時所重。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
23
初,湛嘗夢見一人,自稱甄舒仲,餘無所言,如此非一。 久之,乃悟曰:「吾宅西有積土敗瓦,其中必有死人。 甄舒仲者,予舍西土瓦中人也。 」檢之,果然,厚加斂葬。 葬畢,遂夢此人來謝。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
24
子捷,字太應,亦有文才。 永康中,為散騎侍郎。 及趙王倫篡逆,捷與陸機等俱作禪文。 倫誅,坐下廷尉,遇赦免。 後為太傅參軍。 永嘉末,卒。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
25
棗據
(No translation available)
26
棗據,字道彥,潁川長社人也。 本姓棘,其先避仇改焉。 父叔禕,魏钜鹿太守。 據美容貌,善文辭。 弱冠,辟大將軍府,出為山陽令,有政績。 遷尚書郎,轉右丞。 賈充伐吳,請為從事中郎。 軍還,徙黃門侍郎、冀州刺史、太子中庶子。 太康中卒,時年五十餘。 所著詩賦論四十五首,遇亂多亡失。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
27
子腆,字玄方,亦以文章顯。 永嘉中為襄城太守。 弟嵩,字台產,才藝尤美,為太子中庶子、散騎常侍,為石勒所殺。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
28
褚陶
(No translation available)
29
褚陶,字季雅,吳郡錢塘人也。 弱不好弄,少而聰慧,清淡閑默,以墳典自娛。 年十三,作《鷗鳥》、《水磑》二賦,見者奇之。 陶嘗謂所親曰:「聖賢備在黃卷中,舍此何求! 」州郡辟,不就。 吳平,召補尚書郎。 張華見之,謂陸機曰:「君兄弟龍躍雲津,顧彥先鳳鳴朝陽,謂東南之寶已盡,不意復見褚生。 」機曰:「公但未睹不鳴不躍者耳。 」華曰:「故知延州之德不孤,川嶽之寶不匱矣。 」遷九真太守,轉中尉。 年五十五卒。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
30
王沉
(No translation available)
31
王沉,字彥伯,高平人也。 少有俊才,出於寒素,不能隨俗沈浮,為時豪所抑。 仕郡文學掾,鬱鬱不得志,乃作《釋時論》,其辭曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
32
是時王政陵遲,官才失實,君子多退而窮處,遂終於里閭。
(No translation available)
33
元康初,松滋令吳郡蔡洪字叔開,有才名,作《孤奮論》,與《釋時》意同,讀之者莫不歎息焉。
(No translation available)
34
張翰
(No translation available)
35
張翰,字季鷹,吳郡吳人也。 父儼,吳大鴻臚。 翰有清才,善屬文,而縱任不拘,時人號為「江東步兵。 」會稽賀循赴命入洛,經吳閶門,於船中彈琴。 翰初不相識,乃就循言譚,便大相欽悅。 問循,知其入洛,翰曰:「吾亦有事北京。 」便同載即去,而不告家人。 齊王冏辟為大司馬東曹掾。 冏時執權,翰謂同郡顧榮曰:「天下紛紛,禍難未已。 夫有四海之名者,求退良難。 吾本山林間人,無望于時。 子善以明防前,以智慮後。 」榮執其手,愴然曰:「吾亦與子采南山蕨,飲三江水耳。 」翰因見秋風起,乃思吳中菰菜、蓴羹、鱸魚膾,曰:「人生貴得適志,何能羈宦數千里以要名爵乎! 」遂命駕而歸。 著《首丘賦》,文多不載。 俄而冏敗,人皆謂之見機。 然府以其輒去,除吏名。 翰任心自適,不求當世。 或謂之曰:「卿乃可縱適一時,獨不為身後名邪? 」答曰:「使我有身後名,不如即時一杯酒。 」時人貴其曠達。 性至孝,遭母憂,哀毀過禮。 年五十七卒。 其文筆數十篇行於世。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
36
庾闡
(No translation available)
37
庾闡,字仲初,潁川鄢陵人也。 祖輝,安北長史。 父東,以勇力聞。 武帝時,有西域健胡趫捷無敵,晉人莫敢與校。 帝募勇士,惟東應選,遂撲殺之,名震殊俗。 闡好學,九歲能屬文。 少隨舅孫氏過江。 母隨兄肇為樂安長史,在項城。 永嘉末,為石勒所陷,闡母亦沒。 闡不櫛沐,不婚宦,絕酒肉,垂二十年,鄉親稱之。 州舉秀才,元帝為晉王,辟之,皆不行。 後為太宰、西陽王羕掾,累遷尚書郎。 蘇峻之難,闡出奔郗鑒,為司空參軍。 峻平,以功賜爵吉陽縣男,拜彭城內史。 鑒復請為從事中郎。 尋召為散騎侍郎,領大著作。 頃之,出補零陵太守,入湘川,吊賈誼。 其辭曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
38
後以疾,徵拜給事中,復領著作。 吳國內史虞潭為太伯立碑,闡制其文。 又作《揚都賦》,為世所重。 年五十四卒,諡曰貞,所著詩賦銘頌十卷行於世。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
39
子肅之,亦有文藻著稱,歷給事中、相府記室、湘東太守。 太元中卒。
(No translation available) (No translation available)
40
曹毗
(No translation available)
41
曹毗,字輔佐,譙國人也。 高祖休,魏大司馬。 父識,右軍將軍。 毗少好文籍,善屬詞賦。 郡察孝廉,除郎中,蔡謨舉為佐著作郎。 父憂去職。 服闋,遷句章令,徵拜太學博士。 時桂陽張碩為神女杜蘭香所降,毗因以二篇詩嘲之,並續蘭香歌詩十篇,甚有文彩。 又著《揚都賦》,亞於庾闡。 累遷尚書郎、鎮軍大將軍從事中郎、下邳太守。 以名位不至,著《對儒》以自釋。 其辭曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
42
累遷至光祿勳,卒。 凡所著文筆十五卷,傳於世。
(No translation available) (No translation available)
43
李充
(No translation available)
44
李充,字弘度,江夏人。 父矩,江州刺史。 充少孤,其父墓中柏樹嘗為盜賊所斫,充手刃之,由是知名。 善楷書,妙參鐘索,世咸重之。 辟丞相王導掾,轉記室參軍。 幼好刑名之學,深抑虛浮之士,嘗著《學箴》,稱:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
45
征北將軍褚裒又引為參軍,充以家貧,苦求外出,裒將許之為縣,試問之,充曰:「窮猿投林,豈暇擇木! 」乃除縣令,遭母憂。 服闋,為大著作郎。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
46
于時典籍混亂,充刪除煩重,以類相從,分作四部,甚有條貫,秘閣以為永制。 累遷中書侍郎,卒官。 充注《尚書》及《周易旨》六篇、《釋莊論》上下二篇、詩賦表頌等雜文二百四十首,行於世。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
47
子顒,亦有文義,多所述作,郡舉孝廉。
(No translation available)
48
充從兄式,以平隱著稱,善楷隸。 中興初,仕至侍中。
(No translation available) (No translation available)
49
袁宏
(No translation available)
50
袁宏,字彥伯,侍中猷之孫也。 父勖,臨汝令。 宏有逸才,文章絕美,曾為詠史詩,是其風情所寄。 少孤貧,以運租自業。 謝尚時鎮牛渚,秋夜乘月,率爾與左右微服泛江。 會宏在舫中諷詠,聲既清會,辭又藻拔,遂駐聽久之,遣問焉。 答云:「是袁臨汝郎誦詩。 」即其詠史之作也。 尚傾率有勝致,即迎升舟,與之譚論,申旦不寐,自此名譽日茂。 尚為安西將軍、豫州刺史,引宏參其軍事。 累遷大司馬桓溫府記室。 溫重其文筆,專綜書記。 後為《東征賦》,賦末列稱過江諸名德,而獨不載桓彝。 時伏滔先在溫府,又與宏善,苦諫之。 宏笑而不答。 溫知之甚忿,而憚宏一時文宗,不欲令人顯問。 後游青山飲歸,命宏同載,眾為之懼。 行數里,問宏云:「聞君作《東征賦》,多稱先賢,何故不及家君? 」宏答曰:「尊公稱謂非下官敢專,既未遑啟,不敢顯之耳。 」溫疑不實,乃曰:「君欲為何辭? 」宏即答云:「風鑒散朗,或搜或引,身雖可亡,道不可隕,宣城之節,信義為允也。 」溫泫然而止。 宏賦又不及陶侃,侃子胡奴嘗于曲室抽刃問宏曰:「家君勳跡如此,君賦云何相忽? 」宏窘急,答曰:「我已盛述尊公,何乃言無? 」因曰:「精金百汰,在割能斷,功以濟時,職思靜亂,長沙之勳,為史所贊。 」胡奴乃止。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
51
後為《三國名臣頌》曰:
(No translation available)
52
從桓溫北征,作《北征賦》,皆其文之高者。 嘗與王珣、伏滔同在溫坐,溫令滔讀其《北征賦》,至「聞所傳于相傳,雲獲麟於此野,誕靈物以瑞德,奚授體于虞者! 疚尼父之洞泣,似實慟而非假。 豈一性之足傷,乃致傷於天下」,其本至此便改韻。 珣云:「此賦方傳千載,無容率耳。 今於'天下'之後,移韻徙事,然於寫送之致,似為未盡。 」滔云:「得益寫韻一句,或為小勝。 」溫曰:「卿思益之。 」宏應聲答曰:「感不絕于餘心,愬流風而獨寫。 」珣誦味久之,謂滔曰:「當今文章之美,故當共推此生。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
53
性強正亮直,雖被溫禮遇,至於辯論,每不阿屈,故榮任不至。 與伏滔同在溫府,府中呼為「袁伏」。 宏心恥之,每歎曰:「公之厚恩未優國士,而與滔比肩,何辱之甚。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
54
謝安常賞其機對辯速。 後安為揚州刺史,宏自吏部郎出為東陽郡,乃祖道於冶亭。 時賢皆集,安欲以卒迫試之,臨別執其手,顧就左右取一扇而授之曰:「聊以贈行。 」宏應聲答曰:「輒當奉揚仁風,慰彼黎庶。 」時人歎其率而能要焉。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
55
宏見漢時傅毅作《顯宗頌》,辭甚典雅,乃作頌九章,頌簡文之德,上之于孝武。
(No translation available)
56
太元初,卒于東陽,時年四十九。 撰《後漢紀》三十卷及《竹林名士傳》三卷、詩賦誄表等雜文凡三百首,傳於世。
(No translation available) (No translation available)
57
三子:長超子,次成子,次明子。 明子有父風,最知名,官至臨賀太守。
(No translation available) (No translation available)
58
伏滔
(No translation available)
59
伏滔,字玄度,平昌安丘人也。 有才學,少知名。 州舉秀才,辟別駕,皆不就。 大司馬桓溫引為參軍,深加禮接,每宴集之所,必命滔同遊。 從溫伐袁真,至壽陽,以淮南屢叛,著論二篇,名曰《正淮》。 其上篇曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
60
其下篇曰:
(No translation available)
61
壽陽平,以功封聞喜縣侯,除永世令。 溫薨,征西將軍桓豁引為參軍,領華容令。 太元中,拜著作郎,專掌國史,領本州大中正。 孝武帝嘗會於西堂,滔豫坐,還,下車先呼子系之謂曰:「百人高會,天子先問伏滔在坐不,此故未易得。 為人作父如此,定何如也? 」遷遊擊將軍,著作如故。 卒官。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
62
子系之,亦有文才,歷黃門郎、侍中、尚書、光祿大夫。
(No translation available)
63
羅含
(No translation available)
64
羅含,字君章,桂陽耒陽人也。 曾祖彥,臨海太守。 父綏,滎陽太守。 含幼孤,為叔母硃氏所養。 少有志尚,嘗晝臥,夢一鳥文彩異常,飛入口中,因驚起說之。 硃氏曰:「鳥有文彩,汝後必有文章。 」自此後藻思日新。 弱冠,州三辟,不就。 含父嘗宰新淦,新淦人楊羨後為含州將,引含為主簿,含傲然不顧,羨招致不已,辭不獲而就焉。 及羨去職,含送之到縣。 新淦人以含舊宰之子,咸致賂遺,含難違而受之。 及歸,悉封置而去。 由是遠近推服焉。 後為郡功曹,刺史庾亮以為部江夏從事。 太守謝尚與含為方外之好,乃稱曰:「羅君章可謂湘中之琳琅。 」尋轉州主簿。 後桓溫臨州,又補征西參軍。 溫嘗使含詣尚,有所檢劾。 含至,不問郡事,與尚累日酣飲而還。 溫問所劾事,含曰:「公謂尚何如人? 」溫曰:「勝我也。 」含曰:「豈有勝公而行非邪! 故一無所問。 」溫奇其意而不責焉。 轉州別駕。 以廨舍喧擾,于城西池小洲上立茅屋,伐木為材,織葦為席而居,布衣蔬食,晏如也。 溫嘗與僚屬宴會,含後至。 溫問眾坐曰:「此何如人? 」或曰:「可謂荊楚之材。 」溫曰:「此自江左之秀,豈惟荊楚而已。 」徵為尚書郎。 溫雅重其才,又表轉征西戶曹參軍。 俄遷宜都太守。 及溫封南郡公,引為郎中令。 尋征正員郎,累遷散騎常侍、侍中,仍轉廷尉、長沙相。 年老致仕,加中散大夫,門施行馬。 初,含在官舍,有一白雀棲集堂宇,及致仕還家,階庭忽蘭菊叢生,以為德行之感焉。 年七十七卒,所著文章行於世。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
65
顧愷之
(No translation available)
66
顧愷之,字長康,晉陵無錫人也。 父悅之,尚書左丞。 愷之博學有才氣,嘗為《箏賦》成,謂人曰:「吾賦之比嵇康琴,不賞者必以後出相遺,深識者亦當以高奇見貴。 」桓溫引為大司馬參軍,甚見親昵。 溫薨後,愷之拜溫墓,賦詩云:「山崩溟海竭,魚鳥將何依! 」或問之曰:「卿憑重桓公乃爾,哭狀其可見乎? 」答曰:「聲如震雷破山,淚如傾河注海。 」愷之好諧謔,人多愛狎之。 後為殷仲堪參軍,亦深被眷接。 仲堪在荊州,愷之嘗因假還,仲堪特以布帆借之,至破塚,遭風大敗。 愷之與仲堪箋曰:「地名破塚,真破塚而出。 行人安穩,布帆無恙。 」還至荊州,人問以會稽山川之狀。 愷之云:「千岩競秀,萬壑爭流。 草木蒙籠,若雲興霞蔚。 」桓玄時與愷之同在仲堪坐,共作了語。 愷之先曰:「火燒平原無遺燎。 」玄曰:「白布纏根樹旒旐。 」仲堪曰:「投魚深泉放飛鳥。 」復作危語。 玄曰:「矛頭淅米劍頭炊。 」仲堪曰:「百歲老翁攀枯枝。 」有一參軍云:「盲人騎瞎馬臨深池。 」仲堪眇目,驚曰:「此太逼人! 」因罷。 愷之每食甘蔗,恆自尾至本。 人或怪之,云:「漸入佳境。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
67
尤善丹青,圖寫特妙,謝安深重之,以為有蒼生以來未之有也。 愷之每畫人成,或數年不點目精。 人問其故,答曰:「四體妍蚩,本無闕少於妙處,傳神寫照,正在阿堵中。 」嘗悅一鄰女,挑之弗從,乃圖其形於壁,以棘針釘其心,女遂患心痛。 愷之因致其情,女從之,遂密去針而愈。 愷之每重嵇康四言詩,因為之圖,恆云:「手揮五弦易,目送歸鴻難。 」每寫起人形,妙絕于時。 嘗圖裴楷象,頰上加三毛,觀者覺神明殊勝。 又為謝鯤象,在石岩裏,云:「此子宜置丘壑中。 」欲圖殷仲堪,仲堪有目病,固辭。 愷之曰:「明府正為眼耳,若明點瞳子,飛白拂上,使如輕雲之蔽月,豈不美乎! 」仲堪乃從之。 愷之嘗以一廚畫糊題其前,寄桓玄,皆其深所珍惜者。 玄乃發其廚後,竊取畫,而緘閉如舊以還之,紿雲未開。 愷之見封題如初,但失其畫,直雲妙畫通靈,變化而去,亦猶人之登仙,了無怪色。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
68
愷之矜伐過實,少年因相稱譽以為戲弄。 又為吟詠,自謂得先賢風制。 或請其作洛生詠,答曰:「何至作老婢聲! 」義熙初,為散騎常侍,與謝瞻連省,夜於月下長詠,瞻每遙贊之,愷之彌自力忘倦。 瞻將眠,令人代己,愷之不覺有異,遂申旦而止。 尤信小術,以為求之必得。 桓玄嘗以一柳葉紿之曰:「此蟬所翳葉也,取以自蔽,人不見己。 」愷之喜,引葉自蔽,玄就溺焉,愷之信其不見己也,甚以珍之。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
69
初,愷之在桓溫府,常云:「愷之體中癡黠各半,合而論之,正得平耳。 」故俗傳愷之有三絕:才絕,畫絕,癡絕。 年六十二,卒於官,所著文集及《啟䑃記》行於世。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
70
郭澄之
(No translation available)
71
郭澄之,字仲靜,太原陽曲人也。 少有才思,機敏兼人。 調補尚書郎,出為南康相。 值盧循作逆,流離僅得還都。 劉裕引為相國參軍。 從裕北伐,既克長安,裕意更欲西伐,集僚屬議之,多不同。 次問澄之,澄之不答,西向誦王粲詩曰:「南登霸陵岸,回首望長安。 」裕便意定,謂澄之曰:「當與卿共登霸陵岸耳。 」因還。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
72
澄之位至裕相國從事中郎,封南豐侯,卒於官,所著文集行於世。
(No translation available)
73
史評
(No translation available)
74
史臣曰:夫賞好生於情,剛柔本於性,情之所適,發乎詠歌,而感召無象,風律殊制。 至於應貞宴射之文,極形言之美,華林群藻罕或疇之。 子安幼標明敏,少蓄清思,懷天地之寥廓,賦辭人之所遺,特構新情,豈常均之所企! 太沖含豪曆載,以賦《三都》,士安見而稱善,平原睹而韜翰,匪惟高步當年,故以騰華終古。 鄒湛之持論,棗據之緣情,實南陽之人傑,蓋潁川之時秀。 季雅摛屬遒邁,夙備成德,稱為泉岱之珍,固其然矣。 彥伯未能混跡光塵,而屈乎卑位,《釋時》宏論,亦足見其志耳。 季鷹縱誕一時,不邀名爵,《黃花》之什,浚發神府。 仲初之文,風流可尚,擢秀士林,《揚都》之美,尤重時彥。 曹毗沈研秘笈,踠足下僚,綺靡降神之歌,朗暢《對儒》之論。 李充之《學箴》,信清壯也。 袁宏《東征》、《名臣》之作,抑潘陸之亞。 玄度學藝優瞻,筆削擅奇,降帝問於西堂,故其榮觀也。 君章耀湘中之寶,挺荊楚之材,夢鳥發乎精誠,豈獨日者之蛟鳳! 長康矜能過實,譚諧取容,而才多逸氣,故有三絕之目。 仲靜機思通敏,延譽清流,德輿西伐之計,取定於微指者矣。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
75
贊曰:爻彖垂法,宮征流音。 美哉群彥,揚蕤翰林。 俱諧振玉,各擅鏘金。 子安、太沖,遒文綺爛。 袁、庾、充、愷,縟藻霞煥。 架彼辭人,共超清貫。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)