1
列傳第二十二羊欣張敷王微
(No translation available)
2
羊欣,字敬元,泰山南城人也。 曾祖忱,晉徐州刺史。 祖權,黃門郎。 父不疑,桂陽太守。 欣少靖默,無競於人,美言笑,善容止。 汎覽經籍,尤長隸書。 不疑初為烏程令,欣時年十二,時王獻之為吳興太守,甚知愛之。 獻之嘗夏月入縣,欣著新絹裙晝寢,獻之書裙數幅而去。 欣本工書,因此彌善。 起家輔國參軍,府解還家。 隆安中,朝廷漸亂,欣優遊私門,不復進仕。 會稽王世子元顯每使欣書,常辭不奉命,元顯怒,乃以為其後軍府舍人。 此職本用寒人,欣意貌恬然,不以高卑見色,論者稱焉。 欣嘗詣領軍將軍謝混,混拂席改服,然後見之。 時混族子靈運在坐,退告族兄瞻曰:「望蔡見羊欣,遂易衣改席。 」欣由此益知名。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
3
桓玄輔政,領平西將軍,以欣為平西參軍,仍轉主簿,參預機要。 欣欲自疏,時漏密事,玄覺其此意,愈重之,以為楚臺殿中郎。 謂曰:「尚書政事之本,殿中禮樂所出。 卿昔處股肱,方此為輕也。 」欣拜職少日,稱病自免,屏居里巷,十餘年不出。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
4
義熙中,弟徽被遇於高祖,高祖謂諮議參軍鄭鮮之曰:「羊徽一時美器,世論猶在兄後,恨不識之。 」即板欣補右將軍劉藩司馬,轉長史,中軍將軍道憐諮議參軍。 出為新安太守。 在郡四年,簡惠著稱。 除臨川王義慶輔國長史,廬陵王義真車騎諮議參軍,並不就。 太祖重之,以為新安太守,前後凡十三年,遊玩山水,甚得適性。 轉在義興,非其好也。 頃之,又稱病篤自免歸。 除中散大夫。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
5
素好黃老,常手自書章,有病不服藥,飲符水而已。 兼善醫術,撰《藥方》十卷。 欣以不堪拜伏,辭不朝覲,高祖、太祖並恨不識之。 自非尋省近親,不妄行詣,行必由城外,未嘗入六關。 元嘉十九年,卒,時年七十三。 子俊,早卒。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
6
弟徽,字敬猷,世譽多欣。 高祖鎮京口,以為記室參軍掌事。 八年,遷中書郎,直西省。 後為太祖西中郎長史、河東太守。 子瞻,元嘉末為世祖南中郎長史、尋陽太守,卒官。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
7
張敷,字景胤,吳郡人,吳興太守邵子也。 生而母沒。 年數歲,問母所在,家人告以死生之分,敷雖童蒙,便有思慕之色。 年十許歲,求母遺物,而散施已盡,唯得一畫扇,乃緘錄之,每至感思,輒開笥流涕。 見從母,常悲感哽咽。 性整貴,風韻甚高,好讀玄書,兼屬文論,少有盛名。 高祖見而愛之,以為世子中軍參軍,數見接引。 永初初,遷秘書郎。 嘗在省直,中書令傅亮貴宿權要,聞其好學,過候之; 敷臥不即起,亮怪而去。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
8
父邵為湘州,去官侍從。 太祖版為西中郎參軍。 元嘉初,為員外散騎侍郎,秘書丞。 江夏王義恭鎮江陵,以為撫軍功曹,轉記室參軍。 時義恭就太祖求一學義沙門,比沙門求見發遣,會敷赴假還江陵,太祖謂沙門曰:「張敷應西,當令相載。 」及敷辭,上謂曰:「撫軍須一意懷道人,卿可以後艑載之,道中可得言晤。 」敷不奉旨,曰:「臣性不耐雜。 」上甚不說。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
9
遷正員郎。 中書舍人狄當、周赳並管要務,以敷同省名家,欲詣之。 赳曰:「彼若不相容,便不如不往。 詎可輕往邪? 」當曰:「吾等並已員外郎矣,何憂不得共坐。 」敷先設二床,去壁三四尺,二客就席,酬接甚歡,既而呼左右曰:「移我遠客。 」赳等失色而去。 其自摽遇如此。 善持音儀,盡詳緩之致,與人別,執手曰:「念相聞。 」餘響久之不絕。 張氏後進至今慕之,其源流起自敷也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
10
遷黃門侍郎,始興王濬後軍長史,司徒左長史。 未拜,父在吳興亡,報以疾篤,敷往奔省,自發都至吳興成服,凡十餘日,始進水漿。 葬畢,不進鹽菜,遂毀瘠成疾。 世父茂度每止譬之,輒更感慟,絕而復續。 茂度曰:「我冀譬汝有益,但更甚耳。 」自是不復往。 未朞而卒,時年四十一。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
11
琅邪顏延之書弔茂度曰:「賢弟子少履貞規,長懷理要,清風素氣,得之天然。 言面以來,便申忘年之好,比雖艱隔成阻,而情問無睽。 薄莫之人,冀其方見慰說,豈謂中年,奄為長往,聞問悼心,有兼恆痛。 足下門教敦至,兼實家寶,一旦喪失,何可為懷。 」其見重如此。 世祖即位,詔曰:「司徒故左長史張敷,貞心簡立,幼樹風規。 居哀毀滅,孝道淳至,宜在追甄,於以報美。 可追贈侍中。 」於是改其所居稱為孝張里。 無子。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
12
王微,字景玄,琅邪臨沂人,太保弘弟子也。 父孺,光祿大夫。 微少好學,無不通覽,善屬文,能書畫,兼解音律、醫方、陰陽術數。 年十六,州舉秀才,衡陽王義季右軍參軍,並不就。 起家司徒祭酒,轉主簿,始興王濬後軍功曹記室參軍,太子中舍人,始興王友。 父憂去官,服闋,除南平王鑠右軍諮議參軍。 微素無宦情,稱疾不就。 仍除中書侍郎,又擬南琅邪、義興太守,並固辭。 吏部尚書江湛舉微為吏部郎,微與湛書曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
13
弟心病亂度,非但蹇蹙而已,此處朝野所共知。 騶會忽扣蓽門,閭里咸以為祥怪,君多識前世之載,天值何其易傾。 弟受海內駭笑,不過如燕石禿鶖邪,未知君何以自解於良史邪? 今雖王道鴻鬯,或有激朗於天表,必欲探援潛寶,傾海求珠,自可卜肆巫祠之間,馬棧牛口之下,賞劇孟於博徒,拔卜式於芻牧。 亦有西戎孤臣,東都戒士,上窮範馳之御,下盡詭遇之能,兼鱗雜襲者,必不乏於世矣。 且廬於承明,署乎金馬,皆明察之官,又賢於管庫之末。 何為劫勒通家疾病人,塵穢難堪之選,將以靖國,不亦益囂乎? 《書》云:「任官維賢才」。 而君擢士先疹廢,芃芃棫樸,似不如此。 且弟曠違兄姊,迄將十載,姊時歸來,終不任輿曳入閣,兄守金城,永不堪扶抱就路,若不憊疾,非性僻而何。 比君曰表裏,無假長目飛耳也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
14
常謂生遭太公,將即華士之戮; 幸遇管叔,必蒙僻儒之養。 光武以馮衍才浮其實,故棄而不齒。 諸葛孔明云:「來敏亂郡,過於孔文舉。 」況無古人之才槩,敢干周、漢之常刑。 彼二三英賢,足為曉治與否? 恐君逄此時,或亦不免高閣,乃復假名不知己者,豈欲自比衛賜邪? 君欲高斅山公,而以仲容見處,徒以搥提禮學,本不參選,鄙夫瞻彼,固不任下走,未知新沓何如州陵耳。 而作不師古,坐亂官政,誣飾蚯蚓,冀招神龍,如復託以真素者,又不宜居華留名,有害風俗。 君亦不至期人如此,若交以為人賜,舉未以己勞,則商販之事,又連所不忍聞也。 豈謂不肖易擢,貪者可誘,凡此數者,君必居一焉。 雖假天口於齊駢,藉鬼說於周季,公孫碎毛髮之文,莊生縱漭瀁之極,終不能舉其契,為之辭矣。 子將明魂,必靈咍於萬里,汝、潁餘彥,將拂衣而不朝。 浮華一開,風俗或從此而爽。 鬼谷以揣情為最難,何君忖度之輕謬。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
15
今有此書,非敢叨擬中散,誠不能顧影負心,純盜虛聲,所以綿絡累紙,本不營尚書虎爪板也。 成童便往來居舍,晨省復經周旋,加有諸甥,亦何得頓絕慶弔。 然生平之意,自於此都盡。 君平公云:「生我名者殺我身。 」天爵且猶滅名,安用吏部郎哉! 其舉可陋,其事不經,非獨搢紳者不道,僕妾皆將咲之。 忽忽不樂,自知壽不得長,且使千載知弟不詐諼耳。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
16
微既為始興王濬府吏,濬數相存慰,微奉答箋書,輒飾以辭采。 微為文古甚,頗抑揚,袁淑見之,謂為訴屈。 微因此又與從弟僧綽書曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
17
吾雖無人鑒,要是早知弟,每共宴語,前言何嘗不以止足為貴。 且持盈畏滿,自是家門舊風,何為一旦落漠至此,當局苦迷,將不然邪! 詎容都不先聞,或可不知耳。 衣冠胄胤,如吾者甚多,才能固不足道,唯不傾側溢詐,士頗以此容之。 至於規矩細行,難可詳料。 疹疾日滋,縱恣益甚,人道所貴,廢不復脩。 幸值聖明相容,置之教外,且舊恩所及,每蒙寬假。 吾亦自揆疾疹重侵,難復支振,民生安樂之事,心死久矣。 所以解日偷存,盡於大布糲粟,半夕安寢,便以自度,血氣盈虛,不復稍道,長以大散為和羹,弟為不見之邪? 疾廢居然,且事一己,上不足敗俗傷化,下不至毀辱家門,泊爾尸居,無方待化。 凡此二三,皆是事實。 吾與弟書,不得家中相欺也。 州陵此舉,為無所因,反覆思之,了不能解。 豈見吾近者諸牋邪,良可怪笑。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
18
吾少學作文,又晚節如小進,使君公欲民不偷,每加存飾,酬對尊貴,不厭敬恭。 且文詞不怨思抑揚,則流澹無味。 文好古,貴能連類可悲,一往視之,如似多意。 當見居非求志,清論所排,便是通辭訴屈邪。 爾者真可謂真素寡矣! 其數旦見客小防,自來盈門,亦不煩獨舉吉也。 此輩乃云語勢所至,非其要也。 弟無懷居今地,萬物初不以相非,然魯器齊虛,實宜書紳。 今三署六府之人,誰表裏此內,儻疑弟豫有力,於素論何如哉。 則吾長阨不死,終誤盛壯也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
19
江不過強吹拂吾,云是巖穴人。 巖穴人情所高,吾得當此,則雞鶩變作鳳皇,何為干飾廉隅,秩秩見於面目,所惜者大耳。 諸舍闔門皆蒙時私,此既未易陳道,故常因含聲不言。 至兄弟,尤為叨竊,臨海頻煩二郡,謙亦越進清階,吾高枕家巷,遂至中書郎,此足以闔棺矣。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
20
又前年優旨,自弟所宣,雖夏后撫辜人,周宣及鰥寡,不足過也。 語皆循檢校跡,不為虛飾也。 作人不阿諛,無緣頭髮見白,稍學諂詐。 且吾何以為,足不能行,自不得出戶; 頭不耐風,故不可扶曳。 家本貧餧,至於惡衣蔬食,設使盜蹠居此,亦不能兩展其足,妄意珍藏也。 正令選官設作此舉,於吾亦無劍戟之傷,所以懃懃畏人之多言也。 管子晉賢,乃關人主之輕重,此何容易哉。 州陵亦自言視明聽聰,而返區區飾吾,何辯致而下英俊。 夫奇士必龍居深藏,與蛙蝦為伍,放勳其猶難之,林宗輩不足識也。 似不肯睠睠奉牋記,雕琢獻文章,居家近市廛,親戚滿城府,吾猶自知袁陽源輩當平此不? 飾詐之與直獨,兩不關吾心,又何所耿介。 弟自宜以解塞群賢矣,兼悉怒此言自爾家任兄故能也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
21
日日望弟來,屬病終不起,何意向與江書,粗布胸心,無人可寫,比面乃具與弟。 書便覺成,本以當半日相見,吾既惡勞,不得多語,樞機幸非所長,相見亦不勝讀此書也。 親屬欲見自可示,無急付手。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
22
時論者或云微之見舉,廬江何偃亦豫其議,慮為微所咎,與書自陳。 微報之曰:
(No translation available) (No translation available)
23
卿昔稱吾於義興,吾常謂之見知,然復自怪鄙野,不參風流,未有一介熟悉於事,何用獨識之也。 近日何見綽送卿書,雖知如戲,知卿固不能相哀。 苟相哀之未知,何相期之可論。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
24
卿少陶玄風,淹雅脩暢,自是正始中人。 吾真庸性人耳,自然志操不倍王、樂。 小兒時尤麤笨無好,常從博士讀小小章句,竟無可得,口吃不能劇讀,遂絕意於尋求。 至二十左右,方復就觀小說,往來者見床頭有數帙書,便言學問,試就檢,當何有哉。 乃復持此擬議人邪。 尚獨愧咲揚子之褒贍,猶恥辭賦為君子,若吾篆刻,菲亦甚矣。 卿諸人亦當尤以此見議。 或謂言深博,作一段意氣,鄙薄人世,初不敢然。 是以每見世人文賦書論,無所是非,不解處即日借問,此其本心也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
25
至於生平好服上藥,起年十二時病虛耳。 所撰服食方中,粗言之矣。 自此始信攝養有徵,故門冬昌朮,隨時參進。 寒溫相補,欲以扶護危羸,見冀白首。 家貧乏役,至於春秋令節,輒自將兩三門生,入草采之。 吾實倦遊醫部,頗曉和藥,尤信《本草》,欲其必行,是以躬親,意在取精。 世人便言希仙好異,矯慕不羈,不同家頗有罵之者。 又性知畫繢,蓋亦鳴鵠識夜之機,盤紆糾紛,或記心目,故兼山水之愛,一往跡求,皆仿像也。 不好詣人,能忘榮以避權右,宜自密應對舉止,因卷慙自保,不能勉其所短耳。 由來有此數條,二三諸賢,因復架累,致之高塵,詠之清壑。 瓦礫有資,不敢輕廁金銀也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
26
而頃年嬰疾,沉淪無已,區區之情,愒於生存,自恐難復,而先命猥加,魂氣褰薾,常人不得作常自處疾苦,正亦臥思已熟,謂有記自論。 既仰天光,不夭庶類,兼望諸賢,共相哀體,而卿首唱誕言,布之翰墨,萬石之慎,或未然邪。 好盡之累,豈其如此。 綽大駭歎,便是闔朝見病者。 吾本儜人,加疹意惛,一旦聞此,便惶怖矣。 五六日來,復苦心痛,引喉狀如胸中悉腫,甚自憂。 力作此答,無復條貫,貴布所懷,落漠不舉。 卿既不可解,立欲便別,且當笑。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
27
微常住門屋一間,尋書玩古,如此者十餘年。 太祖以其善筮,賜以名蓍。 弟僧謙,亦有才譽,為太子舍人,遇疾,微躬自處治,而僧謙服藥失度,遂卒。 微深自咎恨,發病不復自治,哀痛僧謙不能已,以書告靈曰:
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
28
弟年十五,始居宿於外,不為察慧之譽,獨沉浮好書,聆琴聞操,輒有過目之能。 討測文典,斟酌傳記,寒暑未交,便卓然可述。 吾長病,或有小間,輒稱引前載,不異舊學。 自爾日就月將,著名邦黨,方隆夙志,嗣美前賢,何圖一旦冥然長往,酷痛煩冤,心如焚裂。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
29
尋念平生,裁十年中耳。 然非公事,無不相對,一字之書,必共詠讀; 一句之文,無不研賞,濁酒忘愁,圖籍相慰,吾所以窮而不憂,實賴此耳。 奈何罪酷,煢然獨坐。 憶往年散發,極目流涕,吾不舍日夜,又恆慮吾羸病,豈圖奄忽,先歸冥冥。 反覆萬慮,無復一期,音顏髣髴,觸事歷然,弟今何在,令吾悲窮。 昔仕京師,分張六旬耳,其中三過,誤云今日何意不來,鍾念懸心,無物能譬。 方欲共營林澤,以送餘年,念茲有何罪戾,見此夭酷,沒於吾手,觸事痛恨。 吾素好醫術,不使弟子得全,又尋思不精,致有枉過,念此一條,特復痛酷。 痛酷奈何! 吾罪奈何!
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
30
弟為志,奉親孝,事兄順,雖僮僕無所叱咄,可謂君子不失色于人,不失口於人。 沖和淹通,內有皁白,舉動尺寸,吾每咨之。 常云:「兄文骨氣,可推英麗以自許。 又兄為人矯介欲過,宜每中和。 」道此猶在耳,萬世不復一見,奈何! 唯十紙手跡,封拆儼然,至於思戀不可懷。 及聞吾病,肝心寸絕,謂當以幅巾薄葬之事累汝,奈何反相殯送!
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
31
弟由來意謂:「婦人雖無子,不宜踐二庭。 此風若行,便可家有孝婦」。 仲長《昌言》,亦其大要。 劉新婦以刑傷自誓,必留供養; 殷太妃感柏舟之節,不奪其志。 僕射篤順,范夫人知禮,求得左率第五兒,廬位有主。 此亦何益冥然之痛,為是存者意耳。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
32
吾窮疾之人,平生意志,弟實知之。 端坐向窗,有何慰適,正賴弟耳。 過中未來,已自愒望,今云何得立,自省惛毒,無復人理。 比煩冤困憊,不能作刻石文,若靈響有識,不得吾文,豈不為恨。 儻意慮不遂,謝能思之如狂,不知所告訴,明書此數紙,無復詞理,略道阡陌,萬不寫一。 阿謙! 何圖至此! 誰復視我,誰復憂我! 他日寶惜三光,割嗜好以祈年,今也唯速化耳。 吾豈復支,冥冥中竟復云何。 弟懷隨、和之寶,未及光諸文章,欲收作一集,不知忽忽當辦此不? 今已成服,吾臨靈取常共飲杯,酌自釀酒,寧有仿像不? 冤痛! 冤痛!
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
33
元嘉三十年,卒,時年三十九。 僧謙卒後四旬而微終。 遺令薄葬,不設轜旐鼓挽之屬,施五尺床,為靈二宿便毀。 以嘗所彈琴置床上,何長史來,以琴與之。 何長史者,偃也。 無子。 家人遵之。 所著文集傳於世。 世祖即位,詔曰:「微棲志貞深,文行惇洽,生自華宗,身安隱素,足以賁茲丘園,惇是薄俗。 不幸蚤世,朕甚悼之。 可追贈秘書監。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
34
史臣曰:燕太子吐一言,田先生吞舌而死; 安邑令戒屠者,閔仲叔去而之沛。 良由內懷耿介,峻節不可輕干。 袁淑笑謔之間,而王微弔詞連牘,斯蓋好名之士,欲以身為珪璋,皦皦然使塵玷之累,不能加也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)