1
=志九十五=食貨一明末,苛政紛起,籌捐增餉,民窮財困。 有清入主中國,概予蠲除,與民更始。 逮康、乾之世,國富民殷。 凡滋生人丁,永不加賦,又普免天下租稅,至再至三。 嗚呼,古未有也。 道、咸以降,海禁大開,國家多故。 耗財之途廣,而生財之道滯。 當軸者昧於中外大勢,召禍興戎,天府太倉之蓄,一旦蕩然,賠償兵費至四百餘兆。 以中國所有財產抵借外債,積數十年不能清償。 攤派加捐,上下交困。 乃改海運以節漕費,變圜法以行國幣,講鹽政以增歲入,開礦產以擴財源。 以及創鐵路,改郵傳,設電局,通海舶。 新政繁興,孳孳謀利,而於古先聖王生眾食寡、為疾用舒之道,昧焉不講。 夫以唐、虞治平之世,而其告舜、禹也,諄諄以「四海困窮,天祿永終」為戒。 有國者其可忽哉! 茲取清代理財始末,條著於篇。 戶口田制
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)