1
王存孫固趙瞻傅堯俞
(No translation available)
2
王存,字正仲,潤州丹陽人。 幼善讀書,年十二,辭親從師於江西,五年始歸。 時學者方尚雕篆,獨為古文數十篇,鄉老先生見之,自以為不及。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
3
慶歷六年,登進士第,調嘉興主簿,擢上虞令。 豪姓殺人,久莫敢問,存至,按以州吏受賕,豪賂他官變其獄,存反為罷去。 久之,除密州推官。 修潔自重,為歐陽修、呂公著、趙概所知。 治平中,入為國子監直講,遷秘書省著作佐郎,歷館閣校勘、集賢校理、史館檢討、知太常禮院。 存故與王安石厚,安石執政,數引與論事,不合,即謝不往。 存在三館歷年,不少貶以干進。 嘗召見便殿,累上書陳時政,因及大臣,無所附麗,皆時人難言者。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
4
元豐元年,神宗察其忠實無黨,以為國史編修官、修起居注。 時起居注雖日侍,而奏事必稟中書俟旨。 存乞復唐貞觀左右史執筆隨宰相入殿故事,神宗韙其言,聽直前奏事,自存始也。
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
5
明年,以右正言、知制誥、同修國史兼判太常寺。 論圜丘合祭天地為非古,當親祠北郊如《周禮》。 官制行,神宗切於用人,存請自熙寧以來群臣緣論事得罪,或詿誤被斥而情實納忠非大過者,隨材召擢,以備官使。 語合神宗意。 收拔者甚眾。 又言:「赦令出上恩,而比歲議法治獄者,多乞不以赦降原減。 官司謁禁,本防請托,而吊死問疾,一切杜絕,皆非便也。 」執政不悅。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
6
五年,遷龍圖閣直學士、知開封府。 京師並河居人,盜鑿汴堤以自廣,或請令培築復故,又按民廬侵官道者使撤之。 二謀出自中人,既有詔矣。 存曰:「此吾職也。 」入言之。 即曰馳其役,都人歡呼相慶。 進樞密直學士,改兵部尚書,轉戶部。 神宗崩,哲宗立,永裕陵財費,不逾時告備,宰相乘間復徙之兵部。 太僕寺請內外馬事得專達,毋隸駕部。 存言:「如此,官制壞矣。 先帝正省、台、寺、監之職,使相臨制,不可徇有司自便,而隳已成之法。 」元祐初,還戶部,固辭不受。 二年,拜中大夫、尚書右丞。 三年,遷左丞。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
7
有建議罷教畿內保甲者,存言:「今京師兵籍益削,又廢保甲不教,非國家根本久長之計。 且先帝不憚艱難而為之,既已就緒,無故而廢之,不可。 」門下侍郎韓維罷,存言:「去一正人,天下失望,忠黨沮氣,讒邪之人爭進矣。 」又論杜純不當罷侍御史,王覿不當罷諫官。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
8
四方奏讞大辟,刑部援比請貸,都省屢以無可矜恕卻之。 存曰:「此祖宗制也。 有司欲生之,而朝廷破例殺之,可乎? 」又言:「比廢進士專經一科,參以詩賦,失先帝黜詞律、崇經術之意。 」河決而北幾十年,水官議還故道,存爭之曰:「故道已高,水性趨下,徒費財力,恐無成功。 」卒輟其役。 蔡確以詩怨訕,存與范純仁欲薄其罪,確再貶新州,存亦罷,以端明殿學士知蔡州。 始,存之徙兵部,確力也。 至是,為確罷,士大夫善其能損怨。 歲餘,加資政殿學士、知揚州。 揚、潤相去一水,用故相例,得歲時過家上冢,出賜錢給鄰里,又具酒食召會父老,親與酬酢,鄉黨傳為美談。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
9
召為吏部尚書。 時,在廷朋黨之論浸熾,存為哲宗言:「人臣朋黨,誠不可長,然或不察,則濫及善人。 慶歷中,或指韓琦、富弼、范仲淹、歐陽修為黨,賴仁宗聖明,不為所惑。 今日果有進此說者,願陛下察之。 」由是復與任事者戾,除知大名府,改知杭州。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
10
紹聖初,請老,提舉崇禧觀,遷右正議大夫致仕。 舊制,當得東宮保傅,議者指存嘗議還西夏侵地,故殺其恩典,既而降通議大夫。 存嘗悼近世學士貴為公卿,而祭祀其先,但循庶人之制。 及歸老築居,首營家廟。 建中靖國元年,卒,年七十九。 贈左銀青光祿大夫。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
11
存性寬厚,平居恂恂,不為詭激之行,至其所守,確不可奪。 司馬光嘗曰:「並馳萬馬中能駐足者,其王存乎!」
(No translation available) (No translation available)
12
孫固,字和父,鄭州管城人。 幼有立志。 九歲讀《論語》,曰:「吾能行此。 」徂徠石介一見,以公輔期之。 擢進士第,調磁州司戶參軍。 從平貝州,為文彥博言脅從罔治之義,與彥博意協,故但誅首惡,余無所及。 轉霍邑令,遷秘書丞,為審刑詳議官。 宰相韓琦知其賢,諭使來見,固不肯往。 琦益器重之,引為編修中書諸房文字。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
13
治平中,神宗為潁王,以固侍講; 及為皇太子,又為侍讀。 至即位,擢工部郎中、天章閣待制、知通進銀台司。 種諤取綏州,固知神宗志欲經略西夏,欲先事以戒,即上言:「待遠人宜示之信,今無名舉兵,非計之得。 願以漢韓安國、魏相、唐魏征論兵之略,參校同異,則是非炳然矣。 兵,兇器也,動不可妄,妄動將有悔。 」大臣惡其說,出知澶州。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
14
還知審刑院,復領銀台、封駁兼侍讀,判少府監。 神宗問:「王安石可相否? 」對曰:「安石文行甚高,處侍從獻納之職,可矣。 宰相自有其度,安石狷狹少容。 必欲求賢相,呂公著、司馬光、韓維其人也。 」凡四問,皆以此對。 及安石當國,更法度,固數議事不合; 青苗法出,又極陳其不便。 及韓琦疏至,神宗感動,謂固曰:「朕熟計之,誠不便。 」固出語執政曰:「及上有意,宜亟圖之,以福天下。 」既而竟從安石。 固復領銀台司。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
15
孔文仲對制策忤時政,報罷。 固言:「陛下以名求士,而士以實應,今反過之,何哉? 今謂文仲之言以惑天下,臣恐天下不惑文仲之言,以文仲之黜為惑也。 」胡宗愈坐言事逐,蘇頌、陳薦以論李定罷,固皆引誼爭之。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
16
時議尊僖祖為始祖,固議曰:「漢高以得天下與商、周異,故太上皇不得為始封; 光武中興,不敢祖舂陵而祖高帝。 宋有天下,傳之萬世,太祖功也,不當替其祀; 請以為始祖,而為僖祖別立廟。 禘祫之日,奉其祧主東向以伸其尊,合所謂祖以孫尊、孫以祖屈之意。 」韓琦見而嘆曰:「孫公此議,足以不朽矣。 」加龍圖閣直學士、知真定府。 遼人盜耕解子平地,歲且久,吏爭弗能還。 固微得其要領,折愧之,正疆地二百里。 熙寧末,以樞密直學士知開封府。 元豐初,同知樞密院事。 時征安南,建順州,其地瘴癘不堪守,固請棄之,內徙者二萬戶。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
17
諜者告夏人幽其主,神宗欲西討,固數言舉兵易,解禍難。 神宗曰:「夏有釁不取,則為遼人所有,不可失也。 」固曰:「必不得已,請聲其罪薄伐之,分裂其地,使其酋長自守焉。 」神宗笑曰:「此真酈生之說爾。 」時執政有言便當直度河,不可留行。 固曰:「然則孰為陛下任此者? 」神宗曰:「朕已屬李憲。 」固曰:「伐國,大事也,豈可使宦官為之! 今陛下任李憲,則士大夫孰肯為用乎? 」神宗不悅。 他日,固又曰:「今五路進師而無大帥,就使成功,兵必為亂。 」神宗曰:「大帥誠難其人。 」呂公著曰:「既無其人,曷若已之。 」固曰:「公著言是也。 」初議五路入討,會於靈州,李憲由熙河入,輒不赴靈州,乃自開蘭、會,欲以弭責。 固曰:「兵法期而後至者斬。 今諸路皆進,而憲獨不行,雖得蘭、會,罪不可赦。 」神宗不聽,其後師果無功。 神宗曰:「朕始以孫固言為迂,今悔無及矣。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
18
改太中大夫、樞密副使,進知院事,以疾避位,拜觀文殿學士、知河陽,尋提舉嵩山崇福宮。 哲宗即位,以正議大夫知河南府,徙鄭州。 元祐二年,召除侍讀、提舉中太一宮,遂拜門下侍郎。 哲宗與太皇太后矜其年高,每朝會豫節拜儀,聽休於幄次。 固數乞骸骨,太皇太后曰:「卿,先帝在東宮時舊臣。 今帝新聽政,勉留輔導; 或體中未安,取文書於家治之可也。 」固感激,強起視事,復知樞密院事,累官右光祿大夫。 五年,卒,年七十五。 哲宗、太皇太后皆出聲泣。 時文彥博致仕歸洛,將宴餞崇政殿,以固在殯,罷之。 輟視朝二日,贈開府儀同三司,諡曰溫靖。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
19
固宅心誠粹,不喜矯亢,與人居久而益信,故更歷夷險,而不為人所疾害。 嘗曰:「人當以聖賢為師,一節之士,不足學也。 」又曰:「以愛親之心愛其君,則無不盡矣。 」司馬光退處,固每勸神宗召歸; 及光為陳州,過鄭,固與論天下大事至數十,曰:「公行且相,宜視先後緩急審處之。 」傅堯俞銘其墓曰:「司馬公之清節,孫公之淳德,蓋所謂不言而信者也。 」世以為確論。 紹聖時奪遺澤,元符二年,奪所贈官,列元祐黨籍。 政和中,徽宗以固嘗為神宗宮僚,特出籍,悉還所奪。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
20
趙瞻,字大觀,其先亳州永城人。 父剛,太子賓客,徙鳳翔之盩厔。 瞻舉進士第,調孟州司戶參軍,移萬泉令。 捐圭田修學宮,士自遠而至。 改知夏縣,作八監堂,書古賢令長治跡以自監。 又以秘書丞知永昌縣,築六堰灌田,歲省科斂數十萬,水訟咸息,民以比召、杜。 升太常博士,知威州。 瞻以威、茂雜群獠,險而難守,不若合之而建郡於汶川,條著其詳,為《西山別錄》。 後熙寧中,朝廷經理西南,就瞻取其書考焉。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
21
遷尚書屯田員外郎。 英宗治平初,自都官員外郎除侍御史。 上疏曰:「英斷獨化,人主至權也。 審至權者,當主以天下之大公,揆以天下之正論,如是而後權可一也。 若夫積久之敝,陛下其思焉。 刑賞施設之失,可革則革; 號令言動之過,可止則止。 輔相賴其用,宜責其效; 台諫知其才,宜信其說。 兵柄宜削諸宦官,邊議宜付諸宿將。 蓋權不可矯而為也,以從天下之望耳。 」英宗稱善。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
22
久之,詔遣內侍王昭明等四人為陝西諸路鈐轄,招撫諸部。 瞻以唐用宦者為觀軍容、宣慰等使,後世以為至戒,宜追還內侍,責成守臣,章三上,言甚激切。 會文彥博、孫沔經略西夏,別遣馮京安撫諸路,瞻又請罷京使,專委宿將。 夏人入侵王官,慶帥孫長卿不能御,加長卿集賢院學士,瞻言長卿當黜不宜賞,賞罰倒置。 京東盜賊數起,瞻請易置曹、濮守臣之不才者,未報。 乃求退,力言追還昭明等,英宗改容,納其言。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
23
二年秋,京師大水,詔百官言事,多留中,瞻請「悉出章疏,付兩省詳擇以聞」,從之。 時議追崇濮安懿王,瞻引漢師丹、董宏事,謂其屬薛溫其曰:「事將類此,吾必以死爭,固吾所也。 」中書請安懿王稱親,瞻爭曰:「仁宗既下明詔子陛下,議者顧惑禮律所生所養之名,妄相訾難,彼明知禮無兩父貳斬之義,敢裂一字之詞,以亂厥真。 且文有去婦出母者,去已非婦,出不為母,辭窮直書,豈足援以斷大議哉? 臣請與之庭辨,以定邪正。 」已而皇太后手書尊王為皇,瞻嘆曰:「向者太后切責大臣,議乃得罷。 今邪臣與中官交締,歸過至尊而自為之地,吾與首議之臣,不並生矣! 」因復力陳。 會假太常少卿接契丹賀正使,入對,英宗問前事,對曰:「陛下為仁宗子,而濮王又稱皇考,則是二父,二父非禮。 」英宗曰:「御史嘗見朕欲皇考濮王乎? 」瞻曰:「此乃大臣之議,陛下未嘗自言。 」英宗曰:「是中書過耳,朕自數歲時,先帝養為子,豈敢稱濮考? 」瞻曰:「臣請退諭中書,作詔以曉天下。 」時連日晦冥,英宗指天示瞻曰:「天道如此,安敢妄為褒尊。 朕意已決,無庸宣告。 」瞻曰:「陛下祗畏天戒,不以私妨公,甚盛德也。 」及使還,聞呂誨等諫濮議皆罷去,乞與同貶,不報。 趣入對,英宗曰:「卿欲就龍逢、比干之名,孰若效伊尹、傅說哉? 」瞻皇懼,言:「臣不敢奉詔,使朝廷有同罪異罰之譏。 」遂通判汾州。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
24
神宗即位,遷司封員外郎、知商州,又除提點陝西刑獄。 熙寧三年,為開封府判官。 神宗問:「卿知青苗法便乎? 」對曰:「青苗法,唐行之於季世擾攘中,掊民財誠便。 今欲為長久計,愛養百姓,誠不便。 」初,王安石欲瞻助己,使其黨餌以知雜御史。 瞻不應,由是不得留京師,出為陝西轉運副使,改永興軍轉運使。 以親老,請知同州。 七年,朝廷患錢重,議以交子權之,命瞻制置。 瞻曰:「有本錢足恃,法乃可行,如多出空券,是罔民也。 」議不合,移京西轉運使; 又以親老不行,徙陝州,請還鄉里,除提舉鳳翔太平宮。 丁外艱,服除,易朝請大夫、知滄州。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
25
哲宗立,轉朝議大夫,召為太常少卿,遷戶部侍郎。 元祐三年,擢樞密直學士、簽書樞密院事。 明年,以中大夫同知院事。 因進對言:「機政所急,人才而已。 今臣選武臣難遽盡知,請詔諸路安撫、轉運使舉使臣,科別其才,第為三等,籍之以備選注。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
26
初,元豐中,河決小吳,北注界河,東入於海。 神宗詔,東流故道淤高,理不可回,其勿復塞。 乃開大吳以護北都。 至是,都水王令圖請還河故道,下執政議。 瞻曰:「自河決已八年,未有定論。 今遽興大役,役夫三十萬,用木二千萬,臣竊憂焉。 朝廷方遣使相視,若以東流未便,宜亟從之; 若以為可回,宜為數歲之計,以緩民力」。 議者又謂河入界河而北,則失中國之險,昔澶淵之役,非河為限,則北兵不止。 瞻曰:「王者恃德不恃險。 昔堯、舜都蒲、冀,周、漢都咸、鎬,皆歷年數百,不聞以河障外國。 澶淵之役,蓋廟社之靈,章聖之德,將相之智勇,故敵帥授首,豈獨河之力哉? 」後使者以東流非便,水官復請塞北流,瞻固爭之,卒詔罷役,如瞻所議。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
27
洮、河諸族以青唐首領浸弱可制,欲倚中國兵威以廢之,邊臣亟請興師。 瞻曰:「不可。 御外國以大信為本,且既爵命之,彼雖失眾心,無犯王略之罪,何辭而伐之? 若其不克,則兵端自此復起矣。 」乃止。 瞻又奏廢渠陽軍,以紓荊湖之力; 乞詔諭西夏使歸永樂遺民,夏人聽命。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
28
五年,卒,年七十二。 太皇太后語輔臣曰:「惜哉,忠厚君子也。 」車駕親臨,輟視朝二日。 贈銀青光祿大夫,諡曰懿簡。 紹聖中,言者以傅會元祐諸臣,追奪所贈官,列於黨籍。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
29
瞻著《春秋論》二十卷,《史記牴牾論》五卷,《唐春秋》五十卷,《奏議》十卷,《文集》二十卷,《西山別錄》一卷。 四子:孝諶,瀛州錄事參軍; 獻誠,唐城令; 某,蚤卒; 彥詒,太康主簿。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
30
傅堯俞
(No translation available)
31
傅堯俞,字欽之,本鄆州須城人,徙孟州濟源。 十歲能為文,及登第,猶未冠。 石介每過之,堯俞未嘗不在,介曰:「君少年決科,不以遊戲為娛,何也? 」堯俞曰:「性不喜囂雜,非有他爾。 」介嘆息奇之。 嘗監西京稅院事,留守晏殊、夏竦皆謂曰:「子有清識雅度,文約而理盡,卿相才也。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
32
知新息縣,累遷太常博士。 嘉祐末,為監察物史。 袞國公主下嫁李瑋,為家監梁懷吉、張承照所間,與夫不相中。 仁宗斥二人於外,未幾,復還主家,出瑋知衛州。 堯俞言:「主恃愛薄其夫,陛下為逐瑋而還隸臣,甚悖禮,為四方笑,後何以誨諸女乎?」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
33
皇城邏卒吳清誣奏富民殺人,鞠治無狀,有司須清辨,內侍主者不遣。 堯俞言:「陛下惜清,恐不復聞外事矣。 臣以為不若使付外,暴其是非而行賞罰焉,則事之上聞者皆實,乃所以廣視聽也。 縱而不問,則讒者肆行,民無所措手足,尚欲求治,得乎? 」內侍李允恭、朱晦屈法任其子,趙繼寵越次管當天章閣,蔡世寧掌內藏,而以珠私示內人。 堯俞以為嬖寵恩幸過失,當防之於漸,悉劾之。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
34
時乏國用,言利者爭獻富國計。 堯俞奏曰:「今度支歲用不足,誠不可忽,然欲救其弊,在陛下宜自儉刻,身先天下,無奪農時,勿害商旅,如是可矣。 不然,徒欲紛更,為之無益,聚斂者用,則天下殆矣。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available)
35
仁宗春秋高,皇嗣未立,堯俞請建宗室之賢,以慰天下望。 及英宗為皇子,有司闕供饋,仁宗未知。 堯俞言:「陛下既以宗社之重建皇嗣,宜以家人禮,使皇子朝夕侍膳左右,以通慈孝之誠。 今禮遇有闕,非所以隆親親、重國本也。 」於是詔有司供具甚厚。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
36
英宗即位,轉殿中侍御史,遷起居舍人。 皇太后與英宗同聽政,英宗有疾,既平,堯俞上書皇太后,請還政。 久之,聞內侍任守忠有讒間語,堯俞諫皇太后曰:「外間物論紛惑,兩宮之情未通。 臣謂天下之可信者,無大於以天下與人,亦無大於受天下以公,況皇帝以明睿之資,貫通古今,而受人之天下乎? 如誅竄讒人,則慈孝之聲並隆矣。 」於是皇太后還政,逐守忠。 堯俞言於英宗曰:「皇太后給事左右之人,宜頗錄其勤勞,少加恩惠,上慰母后,下安反側。 且守忠已去,其餘不問可也。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
37
遷右司諫、同知諫院。 英宗眷遇堯俞,嘗雪中賜對,堯俞自東廡升,英宗傾身東向以待,每奏事退,多目送之。 嘗問曰:「多士盈庭,孰忠孰邪? 」堯俞曰:「大忠大佞,固不可移; 中人之性,繫上所化。 」英宗納其言。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
38
時英宗初躬庶政,猶謙讓任大臣,堯俞言:「大臣之言是,陛下偶以為然而行之可也; 審其非矣,從而徇之,則人主之柄安在? 願君臣之際,是是非非,毋相面從。 總覽眾議,無所適莫,則威柄歸陛下矣。 」嘗因論事,英宗曰:「卿何不言蔡襄? 」對曰:「若襄有罪,何不自正典刑,安用臣言? 」英宗曰:「欲使台諫言,以公議出之。 」對曰:「若付之公議,臣但見襄辦山陵事有功,不見其罪。 臣身為諫官,使臣受旨言事,臣不敢。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
39
陝西言,近邊熟戶頗逃失。 詔以內侍李若愚等為陝西四路鈐轄,專使招納,歲一入奏事。 堯俞言:「此安撫、經略使職也。 且若愚等,陛下不信其言,則如不用; 言必見從,則邊帥之權,移於四人矣。 」尋罷之。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
40
大臣建言濮安懿王宜稱皇考,堯俞曰:「此於人情禮文,皆大謬戾。 」與侍御史呂誨同上十余疏,其言極功。 主議者知恟々不可遏,遂易「考」稱「親」。 堯俞又言:「『親』,非父母而何? 亦不可也。 夫恩義存亡一也,先帝既以陛下為子,當是時,設濮王尚無恙,陛下得以父名之乎? 」又因水災言:「簡宗廟,則水不潤下。 今以濮王為皇考,於仁宗之廟,簡孰甚焉。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
41
俄命堯俞與趙瞻使契丹,比還,呂誨、呂大防、范純仁皆以諫濮議罷,復除堯俞侍御史知雜事。 堯俞拜疏必求罷去,英宗面留之。 堯俞言:「誨等已逐,臣義不當止。 」因再拜辭,英宗愕然,曰:「是果不可留也。 」遂出知和州。 通判楊洙乘間問曰:「公以直言斥居此,何為未嘗言及御史時事? 」堯俞曰:「前日言職也,豈得已哉? 今日為郡守,當宣朝廷美意,而反呫呫追言前日之闕政,與誹謗何異?」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
42
神宗即位,徙知廬州。 熙寧三年,至京師。 王安石素與之善,方行新法,謂之曰:「舉朝紛紛,俟尹來久矣,將以待制、諫院處君。 」堯俞曰:「新法世以為不便,誠如是,當極論之。 平生未嘗好欺,敢以為告。 」安石慍之,但授直昭文館、權鹽鐵副仗,俄出為河北轉運使,改知江寧府。 陛辭,言:「仁廟一室,與藝祖、太宗併為百代不遷之主。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
43
徙許州、河陽、徐州,再歲六移官,困於道路,知不為時所容,請提舉崇福宮。 先是,徐人告有談天文休咎者,堯俞以事未白,不受辭。 談者後伏誅,堯俞坐不即捕,削官職。 稍起,監黎陽縣倉草場,郡掾行縣,堯俞從眾出迎盡禮。 守為遣他吏代主出納,堯俞不可,曰:「居其官安得曠其職。 」雖寒暑,必日至庾中治事,凡十年。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
44
哲宗立,自知明州召為秘書少監兼侍講,擢給事中、吏部侍郎、御史中丞。 奏言:「人才有能有不能,如使臣補闕拾遺以輔盛德,明善正失以平庶政,舉直措枉以正大臣,臣雖不才,敢不儘力。 若使窺人陰私,抉人細故,則非臣所能,亦非臣之志也。 」御史張舜民以言事罷,詔堯俞更舉御史,堯俞封還詔書,請留舜民。 不聽,即以堯俞為吏部侍郎,堯俞不可,遂以龍圖閣待制知陳州。 未幾,復為吏部侍郎、御史中丞。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
45
前宰相蔡確坐詩誹謗,貶新州,宰執、侍從以下,罷者七八人,御史府為之一空。 堯俞曰:「確之黨,其尤者固宜逐,其餘可以一切置之。 」且言:「以陛下盛德,而乃於此不能平? 願聽之如蚊虻之過耳,無使有纖微之忤,以奸太和之氣。 事至,以無心應之,聖人所以養至誠而御遐福也。」
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
46
水官李偉議大河可從孫村導之還故道。 堯俞言:「河事雖不可隃度,然比遣使按之,皆言非便。 而偉又繆悠不肯任責,豈可以遽興大役。 」朝廷遂置偉議。 進吏部尚書兼侍讀。 元祐四年,拜中書侍郎。 六年,卒,年六十八。 哲宗與太皇太后哭臨之,太皇太后語輔臣曰:「傅侍郎清直一節,終始不變,金玉君子也。 方倚以相,遽至是乎! 」贈銀青光祿大夫,諡曰獻簡。 紹聖中,以元祐黨人,奪贈諡,著名黨籍。 後黨錮解,下詔褒贈,錄其子。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
47
堯俞厚重言寡,遇人不設城府,人自不忍欺。 論事君前,略無回隱,退與人言,不復有矜異色。 初,自諫官補郡,眾疑法令有未安者,必有所不從,堯俞一切遵之,曰:「君子素其位而行,諫官有言責也,為郡知守法而已。 」徐前守侵用公錢,堯俞至,為償之,未足而去。 後守移文堯俞使償入之,考實非堯俞所用,卒不辯。 司馬光嘗謂河南邵雍曰:「清、直、勇之德,人所難兼,吾於欽之見焉。 」雍曰:「欽之清而不耀,直而不激,勇而能溫,是為難爾。 」從孫察,見《忠義傳》。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)
48
論曰:存、固、瞻、堯俞,初皆善王安石; 及其秉政,未嘗受所誘餌,與論新法,終不詭隨。 及元祐區別正邪,其論蔡確詩謗之罪恐為已甚,將啟朋黨之禍,豈非先知之明乎? 他有更張,隨事諫止,不少循默。 然無矯枉過中之失,故能不亟不徐,進退有道,在元祐諸臣中,身名俱全,亦難矣哉。
(No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available) (No translation available)